თუ თბილისს სცენა აქვს, ეს ისაა. რუსთველის გამზირი ქალაქის გულში ერთ კილომეტრზე ოდნავ მეტს გადის და საქართველოს საზოგადოებრივ ცხოვრებაში თითქმის ყველაფერი მნიშვნელოვანი — პრემიერები და საპროტესტო აქციები, აღლუმები და რევოლუციები — სადღაც ამ გამზირზე მოხდა.
XIX საუკუნეში გაყვანილი გამზირი, რომელსაც ოდესღაც გოლოვინის ქუჩა ერქვა, დღეს XII საუკუნის პოეტის, შოთა რუსთაველის სახელს ატარებს — მისი პოემიდან, „ვეფხისტყაოსნიდან“, ქართველები დღემდე ზეპირად ციტირებენ. გამზირს ჭადრები და დიდებული ფასადები ამშვენებს: მავრიტანული სტილის ოპერის თეატრი, კოლონადიანი რუსთაველის თეატრი, პარლამენტის შენობა, ეროვნული მუზეუმი, მეცნიერებათა აკადემია და ყოველივე ამის პირისპირ — პატარა ქაშვეთის ეკლესია.
აქ ნელა სეირნობა ჯობს. ხეების ქვეშ ყავაზე შეჩერდით, წიგნების დახლები დაათვალიერეთ, მაღაზიების ზემოთ მოჩუქურთმებულ აივნებს ახედეთ. საღამოს თეატრები და ოპერა ივსება, კაფეები კი ტროტუარებზე გადმოდის.
Telegraph-ის სტუმრისთვის აქ დასაგეგმი არაფერია — სასტუმრო თავად გამზირზე დგას. კარიდან გამოხვალთ და უკვე ქვეყნის ყველაზე ისტორიულ ქუჩაზე ხართ — ქუჩაზე, რომელსაც აქ რამდენიმედღიანი ცხოვრებით უბრალოდ გაიცნობთ.
